Reisverhaal: deelnemer Parijs – Roubaix 2017

Hendri van de Vosse was een van de reisdeelnemers die het avontuur van Parijs – Roubaix aan ging. Zijn verhaal kwam in het clubblad van Cylo ’78 Wezep.

Altijd gezegd tegen mezelf dat ik nooit Paris-Roubaix zou rijden… maar begin februari na inschrijving voor Gent-Wevelgem gedaan was met overnachting voor dat weekend was het plan geboren om dan ook te gaan kijken in Roubaix waar te overnachten om dan volgend jaar Roubaix dan toch maar te gaan rijden. Want als je later denkt had ik het maar gedaan…

Tijdens wat zoekwerk kwam ik op de oplossing om zowaar al voor dit jaar Roubaix te kunnen gaan rijden nl; Wielerbus.nl. En wat ook leuk is dat degene waar je de reis bij boekt is ook de chauffeur van de bus. Tegenwoordig heeft hij er wel een chauffeur/reisleider (Robin) bij.

Voor deze reis kon ik opstappen in Utrecht vrijdags om 12h. Hierna was er nog een stop met opstappers in Oosterhout waarna we met 35 deelnemers totaal vertrokken richting de hotels voor de overnachting. Ivm een annulering van een hotel werden we ondergebracht in 2 andere hotels. Wat perfect geregeld was. We hebben wel gezamenlijk gegeten in 1 hotel. Na afloop werden we naar ons hotel gebracht.

’s morgens om 5.15 uur ging de wekker, na oppikken van andere deelnemers gingen we naar het andere hotel voor een gezamenlijk ontbijt. Hierna begon het eigenlijk pas echt te worden. Iedereen was op zijn manier bezig met de aanstaande start. De een al in compleet tenue incl. zonnebril en helm (en dat in de bus om 6h30..) Tijdens de heenreis naar Busigny kwamen we 2 Belgische fietsers achterop, zij hadden ook overnacht in hetzelfde hotel als ik en ik had hun die avond nog gesproken. Ze hadden de auto in Roubaix geparkeerd en waren vrijdagmiddag naar het hotel, ca. 75km, gereden voor de overnachting en dan nu 30 km naar de start, in het donker en in de mist en met een temperatuur van 5-6 graden. Bikkels.

Om 7.30 uur kwamen aan in Busigny waar de start was van de 172km afstand. Voor de 70km en 145km was de start en finish in Roubaix. In Arenberg vlak voor de strook van het beroemde bos van Wallers Arenberg komen de routes 70km en 145km samen met de langste afstand van 172km. Zondags komen de profs door Busigny om net als ik met de eerste kasseistrook te beginnen.

In Arenberg had ik er 85km opzitten en 10 kasseistroken met een totaal afstand van 22 km opgevreten. Links van mij zie ik een spandoek hangen waar Arenberg op staat.. Arenberg? het van bos van… ik kijk voor me en zie “de poort van de hel” open staan. De slagboom die normaal het hele jaar dicht is, staat nu open.

In de weken hieraan voorafgaande heb ik gelezen dat ze de deze kasseistrook, nr 11 lengte 2.4 km, voor dit evenement hebben geveegd en het onkruid hebben weggebrand.

Ook deze strook heb ik net als alle andere stroken goed doorstaan. In het midden er over heen, enigszins zwaar verzet en zo snel mogelijk. Bij alle stroken zit ik dan tegen het omslagpunt. Maar het duurt maar een “paar” minuten afhankelijk van de lengte van de strook en eenmaal op het asfalt met het verstand op nul maar afwachten wanneer de volgende strook zich zal aandienen.

De verzorging onderweg was perfect. 3x en genoeg qua hoeveelheid en keuze. Veel publiek langs de route met name vanaf de 2e helft van de route. Op diverse punten worden foto’s van je gemaakt en op 3 kasseistroken wordt je ook gefilmd. De filmpjes kan gratis bekijken op de website van de organisatie maar de foto’s kan je kopen.

De aankomst op de wielerbaan in Roubaix was heel bijzonder. Al die jaren gezien op de tv en dan rij je daar zelf. Na de finish krijg je een (gratis) medaille omgehangen door medewerkers van de organisatie. Hierna kan je nog voor eten en drinken terecht bij diverse tentjes of nog een andere herinnering kopen (kleding enz). Zelf had ik bij inschrijving een kassei besteld die ik kon ophalen.

Na de finish naar de bus gefietst en opgefrist. Als je wil kan je nog terug naar de wielerbaan om te douchen in de beroemde douches. Bij de bus werd gewacht tot de laatste deelnemer ook binnen was. Vooraf aan deze reis is nog in het draaiboek er specifiek op gewezen dat iedere deelnemer zo zijn of haar eigen motivatie/reden heeft om mee te doen. En dat op iedereen in alle rust wordt gewacht. Maar toen ook deze laatsten zich hadden omgekleed vertrokken we om 18h weer ri. Oosterhout en Utrecht.

Het was een geweldige ervaring. Ik heb gereden met mijn cyclocrossfiets met 32mm wegbanden. 29 kasseistroken met een totale lengte van 55km verdeeld over 172km. Eigenlijk zijn het 28 kasseistroken want de laatste is 300mtr lang en ligt in Roubaix vlak voor de opgang naar de wielerbaan en is alleen voor de wedstrijdrijders­. Deze laatste kasseistrook is een eerbetoon aan de enige winnaar die uit Roubaix kwam. Verder geen pech gehad onderweg en lichamelijk ook niet afgezien van 1 beurs plekje rechts op mijn zitvlak maar dat heb ik ‘s winters ook wel eens met crossen. De bandenspanning is erg belangrijk en deze had iets zachter gekund. Maar dat is ervaring wat ik nog niet had hiermee.

Wielerbus.nl is een echte aanrader! Volgende afspraak met hun staat ook al, 11 juni as Milaan-SanRemo.

Wil jij volgende jaar ook Parijs – Roubaix ervaren? Check hier!