Milan – Sanremo 2019

Vrijdagavond naar Utrecht vertrokken om vanaf daar rond 20:00 uur met wielerbus.nl af te reizen naar Italie. De lange maar comfortabele busreis begint met een tussenstop in Eindhoven en Maastricht om nog meer fietsers op te pikken, vervolgens rijden we door naar Luxemburg waar een 2e wielerbus aansluit, hierin zitten belgische reisgenoten. Vanaf Luxemburg rijden de bussen de gehele nacht door Frankrijk en Zwitserland om uiteindelijk zaterdagmiddag om 15:00 uur aan te komen in Milaan. Het laatste deel van de busreis was erg druk met veel vakantieverkeer, hier stonden we dan ook regelmatig stil en/of moest er stapvoets gereden worden.

Tijdens het begin van de busreis gingen de onderlinge gesprekken over kilometers, tandwielen en hoogtemeters, uiteindelijk werd het steeds stiller naarmate het later op de avond werd en hebben de meeste een beetje geslapen voor zover dat mogelijk is in een stoel.
Bij aankomst zaterdagmiddag in Milaan hebben we ingecheckt bij het Holiday Inn hotel. Vervolgens de startdocumenten opgehaald, transponder, stuurbordje en wat reclame materiaal van de Granfondo Milano-SanRemo.
In het hotel de fiets en alle andere zaken voor de tocht van zondag op orde gebracht. Hier ‘s avonds gezamelijk een pasta-maaltijd genoten en vervolgens op tijd naar bed want de volgende ochtend om 5 uur worden we aan het ontbijt verwacht.
Zondag 9 juni, de dag dat de Granfondo op de agenda staat, van Milaan naar San Remo over een afstand van bijna 300 km. La Primavera wordt de prof-versie van deze klassieker ook wel genoemd, dat staat voor lente, omdat het 1 van de eerste wielerklassiekers is in het programma van de profs, en meestal in Maart verreden wordt.
Na een prima ontbijt ben ik in mijn wieleroutfit gesprongen, alle overige spullen in de wielerbus gelegd en met de wielerbus naar het startgebied van de klassieker gebracht om daar vervolgens op de fiets klimmen. De weersvoorspelling voor vandaag is prima, droog weer en een temperatuur van 15 graden in de vroege ochtend oplopend tot 25 graden in de namiddag met lichte tot matige wind uit het zuiden.

Bij de start ‘s morgensvroeg om 7 uur staan circa 1200 wielerfanaten klaar in verschillende startvakken van 250 wielrenners per vak, voor wat een pittig dagje gaat worden. Ik sta in startvak 3 en daarin staat ook Marko uit Biddinghuizen, met zijn 7 deelnames ondertussen een ervaringsdeskundige van deze klassieker. Gezamenlijk gaan we deze klassieker rijden.

Na onze start om 07:20 in Milaan gaat de route al snel in westelijke richting via wijdse dorre en veelal saaie landschappen vol oude boerderijen, bedrijven en andere vergane glorie, richting de kustplaats Genua.

Het eerste stuk gaat in een rap tempo, hier rijden groepjes italiaanse semi-amateurs met snelheden van soms ruim boven de 40 kilometer per uur over niet al te beste wegen, regelmatige zitten er grote gaten in het asfalt die er voor zorgen dat je goed naar de weg moet blijven kijken om te voorkomen dat je hier niet doorheen knalt met alle gevolgen van dien.

In een goede groep zitten die een mooi tempo rijdt en zodoende het eerste vlakke stuk van de route zien af te leggen, zoveel mogelijk energie sparen voor wat nog komen gast, dat is onze algemene strategie.
Een klein stukje alvorens de kust bereikt wordt ligt de klim van de Passo del Turchino, waarvan de top op 532 meter ligt. Net voor de klim is de eerste verzorgingspost, we zijn dan bijna halverwege na 130 km. Zoveel mogelijk eten, drinken en de bidons weer gevuld voordat er verder gefietst kan worden.
Vlak bij de kust buigt de route af in noordelijke richting om vervolgens langs de middellandse zee richting San Remo te gaan.

Hier wordt de route een stuk mooier als in de beginfase. De route gaat door diverse kleine dorpjes langs de kust, over promenades met links en rechts palmbomen rijden we langs de Italiaanse riviera. Ongemerkt haast gaan de kilometers onder de wielen door, terwijl we genieten van de prachtige uitzichten op de strandjes en het blauwe water van de middellandse zee.
Het is mooi weer en daarom ook een hoop verkeer langs/naar de kust, mensen die van het zomerse weer gaan genieten.
Eenmaal aangekomen bij de 2e verzorgingspost van de dag staat de teller inmiddels op 200 km, hier nog eenmaal alle voorraden aanvullen voor het restant van de granfondo.

Aan het einde van deze granfondo heeft de organisatie nog 2 verassingen in petto, na 280 km is daar de Cipressa, een 6 km lange klim met een maximale stijging van 9 %. Als klap op de vuurpijl volgt daarna nog de Poggio di Sanremo, een 4 kilometer lange klim van gemiddeld 4%, om de laatste druppels energie uit het lijf te persen, als die er al niet uit waren, na het mooie zomerweer van deze lange dag. Ik zit er hier aardig doorheen en ben blij dat ik achter Marko kan schuilen voor het laatste stuk.

De aankomst in San Remo is direct aan het einde van de afdaling van de Poggio. Na een rit van bijna 300 km op de fiets aangekomen in San Remo, stad van de bloemen en ook bekend van de jaarlijke autorally.

Om 17:40 passeren we de finishboog, hier krijg je een finisher-medaille als bewijs dat je de klassieker gereden hebt. Vervolgens verder de stad in gereden, op zoek naar de wielerbus om de fiets weg te brengen en spullen op te halen. De wielerbus staat bij het hotel gepakeerd waar de overnachting geboekt is. In het hotel de kamersleutel opgehaald en een heerlijke douche genomen en daarna richting  aan de hotelbar waar een welverdiend glas bier klaar staat.

Maandagochtend begint de busreis terug naar Nederland waar we volgens schema ‘s nachts rond 03:00 uur terug zullen zijn in Utrecht.

Ciao Italia 🇮🇹,
ciao San Remo 💐🌺🌸

Wielerbus bedankt.

Patrick Mahu